D’R KLEVEN (HEEL) VEEL LETTERS AAN DE STOK!

Soms heb ik van die dagen, neem nou vandaag…

Allereerst werd ik wakker naast een vreselijk lekkere maar snurkende ‘hunk’ waarmee ik gister-avond was doorgezakt en waar ik, aan de ravage in de woonkamer te zien, een stomig partijtje sex mee had gespeeld. Dat is allemaal zo erg nog niet, maar zag ook totaal geen open condoom-pakjes liggen dus waarschijnlijk hadden we daar met onze benevelde hoofden geen erg in gehad. Goh, zo zit ik eigenlijk niet in elkaar en op dit moment is dat al helemaal niet best want vorige week vertelde de dokter mij dat ik helaas een met een gevalletje van Herpes te doen heb. Na enig gepeins op de bank met een kop sterke koffie besloot ik de ‘hunk’ maar gewoon in zijn onwetendheid naar huis te sturen. Dit niet in het minst omdat de ‘hunk’ in kwestie de man van mijn beste vriendin is. De aanleiding van ons samenzijn was dat ik hem ging vertellen dat zij het had aangelegd met mijn beste vriend. Ik vond dat hij het toch moest weten. Het partijtje troost van mijn kant was dus een beetje uit de hand gelopen en om hem nou ook nog te vertellen dat ie er herpes bij heeft, dat is ook weer zo wat. En dan denk je dat dit al genoeg opwinding voor 1 dag is, maar dan moet je nog even horen hoe het ‘s middags verder ging. Het ziekenhuis belde; mijn man en mijn kind hebben allebei een ernstige hartkwaal en het was zaak dat ze vandaag nog een donorhart kregen, anders werd het nix meer. Het was de bedoeling dat het mijn hart werd want ik heb dezelfde zeldzame bloedgroep. Tsja; wat doe je dan? Nou, mijn man valt gelijk af want die herpes heb ik ook niet van de poes gekregen. Dus natuurlijk gaat mijn kind voor, maar ja, als het MIJN hart moet worden dan blijft zij als Remi over en dat wil je ook niet. Dus wat moest ik? Om twee uur overviel ik de Rabobank hier op het hoekje. Om half drie smeet ik een zak met geld op tafel in het ziekenhuis. Om vijf uur kwam er een helikopter met een ook ëprima geschikt hart’ aan, want als je geld hebt lukt inene alles. Nu zijn ze bezig met opereren en ik zit ff thuis uit te blazen, met een flink glas whiskey, want dat heb je wel ff nodig na zo’n dag!

ZO *rondkijkt* BEN JE ER NOG?

stokjeDit fictieve logje van mij werd mogelijk gemaakt door HEM omdat hij mij DIT STOKJE toespeelde. ‘Stokjes’, ik was ze al eens tegengekomen tijdens mijn weblog-wandeling die ik hier sinds 12 februari aan het maken ben. Een setje van 3 vragen dat je mag beantwoorden, waarna je een nieuw setje vragen maakt dat je vervolgens weer naar 3 loggers doorpast.

Dit is dus Mijn EERSTE stokje en dan al gelijk ZULKE vragen! tssss… bedankt hoor Mister EameL ;o), daar kan alleen je fantasie mee op de loop, das duidelijk!

Maar kzal toch ook nog even proberen er serieus op in te gaan:

vraag 1. Stel: zowel je kind als je geliefde hebben beide een hartprobleem. En toevalligerwijs is op een gegeven moment de toestand kritiek: ze kunnen alleen gered worden door een donorhart van jou (vanwege een zeldzame bloedgroep, welke jullie toevalligerwijs met z’n drieÎn gemeen hebben). Wat doe je? Laat ik maar even negeren dat het natuurlijk niet zo zou zijn dat ze mijn hart uit mijn levende lijf zouden gaan rukken om wie dan ook te redden. ;o) Het gaat gaat misschien gewoon om het dilemma: als het er op aankomt, kies ik dan voor mijn man, of voor mijn kind? Hmmm, ik heb geen kinderen en ik betwijfel of die er ooit nog (moet opschieten dan!) gaan komen maar ik denk dat als je eenmaal een kind hebt, dan is je moederinstinct tot leven gekomen en dan bescherm je je kind ‘no mather what’ I quess, maar dit is echt zo’n onmogelijke vraag eigenlijk. Ik kan ook mijn donorcodiciledilemma nog even noemen. Ik heb het niet ingevuld, in dit geval doe ik mijn struisvogel-dingetje. Ik vind het een rot idee, je kunt er allerlei ëhorror-misschien-laten-ze-me-dan-eerder-dood-gaan’ scenes bij gaan bedenken. Maar als ik straks ‘iets nodig heb’, dan ben ik blij dat het er is. En toch vind ik het zoOo moeilijk en zo definitief om dat papiertje in te vullen. Dus ik doe maar nix, zoals heel veel mensen. Niet zo best eigenlijk hoor, ik weet het.

vraag 2. Stel: je hebt herpes. Niet zo’n ernstige geslachtsziekte, maar wel vervelend en levenslang. Nu ben je de avond ervoor vreselijk beneveld geraakt en word deze morgen wakker naast een fantastische schoonheid/hunk. Jullie hebben kennelijk stomende, dampende, spetterende sex gehad, uiteraard zonder gebruik van een condoom. Wat doe je? Ga je haar/hem vertellen dat zij/hij nu getekend is voor het leven? Dit is voor mij heel makkelijk. Dit gaat gewoon niet gebeuren. Ja ik heb heus wel eens een one-night-stand gehad en ja, ik heb ook wel eens niet zo veilig gevreeÎn als zou moeten, maar nOOit in combinatie met elkaar (!) daar ben ik te voorzichtig voor. En met drank op? Ook dan weet ik altijd nog wel wat ik doe, ook al ben ik wat losser. Tegen de tijd dat ik zo dronken zou zijn dat ik geen bewustzijn meer heb, ben ik namelijk allang misselijk geworden, heb ik overgegeven en ben ik gestopt met drinken. Duzzz….

vraag 3. Stel: je hebt een ‘beste’ vriendin. Maar ook een ‘beste’ vriend. En beide zijn gelukkig getrouwd. Echter niet met elkaar. Tot blijkt, na een uit de hand gelopen feestje, dat zij tweeÎn elkaar wel aardig vinden en besluiten hun escapades voort te zetten, zonder wederzijdse ega’s in te lichten. Wat doe jij? Hmmm, ik denk dat ik er het mijne van zou denken en het daarbij zou laten.

En hier laat ik het dan ook bij *naarbovenkijkt* dit is zo’n lange log geworden dat geen hond het tot het einde volhoudt ben ik bang. Rest mij de taak om zelf vragen te gaan verzinnen en 3 slachtoffers te zoeken… pffff… nou, over die vragen ga ik een poosje nadenken. En die slachtoffers? Ik ‘ken’ nog niet zoveel loggertjes….

Zijn er misschien vrijwilligers? Graag even intekenen hier dan! X Jnn PS. bedankt EameL, nu hoor ik er ‘echt’ bij *grijnz* enne…. ik zal jou later nog wel eens met gelijke STOk terugbetalen. ;o))

Dit vind je misschien ook leuk...

7 reacties

  1. Avatar Bonzo schreef:

    Ik stel mij vrijwillig beschikbaar, hoewel ik al 2 keer het “slachtoffer” geweest ben van een dergelijk fenomeen. 😛

  2. Avatar Eamel schreef:

    Haha! u8 r welcome, my dearest! 😉

    Goeiedei, jij hebt er fanatiek werk van gemaakt! Of je hebt een levendige fantasie of u lived it up… 😉 (engelse termen doen ‘t altijd goed; red.)

    ‘t Was in principe genoeg, hoor.. een antwoord op die vragen. Maar je hebt ‘t geheel nog maar even gecompleteerd met een extra post, zie ik.. Dus niet alleen vragen maar ook nog es inspiratie.. Graag gedaan! 😉

    Ff mijn comment op je vragen (heb toch ff niks te doen, hier ;-)):

    1. Ik geloof dat je momenteel niet eens meer zo’n codilemma in hoeft te vullen; de artsen schijnen nu al permissie te hebben je te mogen leeghalen, bij voorkeur na je dood. Jakkes, luguber onderwerp. Of je moet bezwaar maken tijdens leven. Na de tijd zal ook niet zo gaan, i pressume. Maar ‘t zou mij persoonlijk niet zoveel uitmaken, denk ik. Als ik maar in the sprit herinnerd word, incompleet or not. En als ik met m’n organen iemand kan redden, zodat diegene nog een paar jaartjes meekan.. soit, het zij zo. Ik merk er toch niks van… Als ze me maar netjes opvullen met oude kranten of zo en dan weer netjes dichtnaaien.. wel zo’n prettige gedachte. Hoewel ik betwijfel of er nog iets te halen valt bij me.. ongezond leven gehad so far.. 😉

    2. Veilig antwoord ook.. 😉 Ben bang dat ‘t mij wel eens gebeurd is. En dan heb ik ‘t niet over het oplopen van een of andere exotische SOA, maar meer dat ik er geestelijk niet helemaal bij was; de daad. Net als zovelen ben ik nog steeds de dans ontsprongen. Maar geloof dat met de leeftijd de wijsheid ook groeit; ‘t zal mij niet meer gebeuren. ‘t Schijnt dat je daarvoor ook fysiek contact te moeten hebben en dat laat momenteel (bewust) nog wat te wensen over.. 😉

    3. ‘t Meest logische antwoord denk ik. Hoewel; extrovert als ik ben, zou ik toch m’n grote muil weer es niet kunnen houden, denk ik, en er toch even ‘t mijne van laten weten. Vooral als ik die wederzijdse ega’s persoonlijk zou kennen en ook nog es erg aardig zou vinden.. Tja… normaliter schiet ik dan in de ignore-mode. ‘k Laat ze rommelen maar ben ‘t er niet mee eens.. (based on a true story)..

    Zo. Heb je ook nog ff mijn kijk op de zaak. Niet dat je er op zat te wachten, maar ben ik ‘t lekker puh toch ff kwijt.. 😉

    Btw; hoe staat ‘t met je desain-vorderingen?

    Greetz,

    Eamel.

  3. Avatar Jannie schreef:

    Eamel,
    gelukkig ben jij net zo lang van stof als ik (soms kan zijn)!

    Met het WebdeeZijnen gaat het erg goed, ik ben er iig nog immer druk mee…. nieuw is nu ook mijn “Leuke LinkE-pagina” and quess what….? you’re In ! 😉

  4. Avatar Eamel schreef:

    Lang van stof? Ik? Ik helemaal niet lang van stof! Tenminste, niet altijd! Nah ja, sopms kan ik wel lang van stof zijn. Maar niet vandaag. Vandaag hield ik me keurig aan het wees-niet-te-lang-van-stof-protocol. Toch? Of vind je me toch lang van stof? Waar slaat dat eigenlijk op: lang van stof? En als je ‘t maar vaak genoeg zegt klinkt ‘t op den duur helemaal nergens naar: lan van stof, lang van stof, lang van stof. Raar. Lang van stof. Lan wel. Maar van stof. Nee, of ‘t moet een chemische stof zijn. Maar dat klopt dan ook weer niet want chemisch hoeft niet perse lang te zijn… (waar is mn Ritalin? Ook een stof overigens.. En niet zo lang ook.) Ik kap er mee. Mocht es lang van stof worden. ;-))

    (Hijg, hijg)

    En in je linkjes gallery, moi? Eamelende Eamel?

    I feel honoured (schrijf je dat zo? Of anders? Of.. ;-))

  5. Avatar Jannie schreef:

    *grijnz*
    stoF heb je zat dus die is lang zat…..
    maarre LanG….? kdacht toch echt dat ik bij jou mijn flatjes aan moest !!!

  6. Avatar Eamel schreef:

    Niet ik; m’n stof..

    😉

    En euh.. een langere mevrouw op stilletto’s ben ik niet vies van .. 😉

  7. Avatar Jannie schreef:

    *stiletto’soppoetst*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *